جریان عرفان در ادبیات فارسی و سنّت فرهنگی ایران امواج ممتازی پدید آورده و رسالهها و متون منثور عرفانی در این سرزمین ویژگیهای متنوعی داشتهاند. این کتاب به بررسی دورههای نثر عرفانی فارسی و مشخّصات آن و ارائه گزیدهای از متون منثور صوفیانه فارسی همراه با معرفی و تحلیل آنها اختصاص دارد. در کتاب حاضر به طبقهبندی، گزینش و تفسیرِ همهجانبه متون به صورتی روشمند توجّه شده و در کنار مرصادالعباد، بیست متن عرفانی دیگر نیز در جریانهای گوناگون معرّفی شدهاند.
نگارنده با تقسیم ادوار نثر عرفانی به جریانهای زهدگرا، عشقگرا و استدلالگرا، ضمن تبیین ویژگیهای هر دوره و طبقه، به تناسب ظرفیتهای ادبی هر جریان و جایگاهش، متونی را از آن گزینش کرده و در این گزیدهسازیها، تنوّع مباحث، عمق و غنای ادبی و عرفانی و بیان اهمّ مطالب و ویژگیهای هر جریان را مدّ نظر داشته است.
پیشگفتار
مقدمات
فصل اول: عرفان زهدگرا
فصل دوم: عرفان عشقگرا
فصل سوم: عرفان استدلالگرا
منابع و مآخذ
کتاب حاضر برای دانشجویان رشته زبان و ادبیات فارسی در مقطع کارشناسی به عنوان منبع اصلی درس «متون نثر 4 (متون ادبی عرفانی با تأکید بر مرصادالعباد)» به ارزش 2 واحد تدوین شده است. امید است علاوه بر جامعه دانشگاهی، سایر علاقهمندان نیز از آن بهرهمند شوند.