چگونه دانشجویان میتوانند رویکردهای پژوهشی به تئاتر و اجرا را با طرحهای پژوهشی خود بیامیزند؟ 29 پدیدآورنده فصول این کتاب ـ اغلب از مدرسانِ تاریخ اجرا، تئاتر، درام، صحنهپردازی و نیز از دستاندرکارانی چون کارگردانان، طراحان، نویسندگان و اجراگران ـ مباحث گوناگونی را از چشماندازهای چند-/میان- /ترا- رشتهای تدوین و تنظیم کردهاند. آنان با پژوهشهایی عملبنیاد و با تمرکز بر فرایند به جای محصول، ضمن تأکید بر برانگیخته شدن ابتکار و خلاقیت در مواجهه با وضعیتهای ناپایدار و پیشبینیناپذیر، پاسخهایی عملی برای پرسش و مباحث فوق فراهم آوردهاند. این مباحث با قلمروهای پژوهشی همچون آرشیو، فناوری، و کاروری خلاق شروع میشود و در ادامه با تمرکز بر حوزههای گزیدهتر و تخصصیتر پژوهش از قبیل تاریخ و تاریخنگاری، صحنهپردازی و تئاتر بصری، تئاتر و اجرای کاربردی، و سرانجام بدن در اجرا و به مثابه اجرا پیش میرود. مباحث کتاب به گونهای طراحی شده که هم «چکیده»ای انتقادی در خصوص روششناسیهای پژوهش، و هم «جعبهابزاری» برای روشهای سازشپذیر در حوزه تئاتر و اجرا باشد. امید داریم با بهرهگیری از مباحث این کتاب و پیوند نظریه و عمل در پژوهش در حوزه تئاتر و اجرا خون تازهای در رگهای نظام دانشگاهی ما جاری شود و پویایی و خلاقیت به پژوهشگر/ هنرمند بازگردد. کتاب روشهای پژوهش در تئاتر و اجرا پژوهشهای فردی را هدایت و پژوهشهای گروهی و همکارانه را تشویق و ترغیب میکند.
درآمدی پژوهشی بر «روشهای پژوهش در تئاتر و اجرا»
مقدمه: کاربست خلاق روشها
فصل اول: ضرورت آرشیو: پژوهش آرشیوی خلاق
فصل دوم: پژوهش در اجرای دیجیتال: فعالیتهای مجازی
فصل سوم: پژوهش عملبنیاد: نوآوریِ ترارشتهای در کنش
فصل چهارم: پژوهش در تاریخ و تاریخنگاری تئاتر
فصل پنجم: پژوهش در صحنهپردازی
فصل ششم: پرورش اجراگر: پژوهش درباره فعالیت عملی در آزمایشگاه تئاتر
فصل هفتم: مسئله مستندسازی: راهبردهای خلاق در پژوهش اجرا
فصل هشتم: سودمندی آشفتگی: هنروری، بداههپردازی و فروپاشی در ...
فصل نهم: پژوهش بدن در/به مثابه اجرا
کتاب حاضر برای دانشجویان رشته تئاتر در تمام مقاطع به عنوان اثری مبنایی ترجمه شده است. امید است علاوه بر جامعه دانشگاهی، سایر علاقهمندان نیز از آن بهرهمند شوند.