در میان رویکردهای شناختی به دستور، «دستورِ شناختی» اولین و پیشروترین نظریهای است که تا کنون به خود دستور پرداخته است. بنیادیترین فرض در این انگاره دستوری قائل شدن به رابطه پیوستاریِ دستورزبان با واژگان است، که در آن، دستور را میتوان به کمک واحدهای نمادین (جفت صورت و معنا) توصیف کرد. بنابراین، اساسیترین تفاوتِ دستور شناختی با رویکرد زایشی نگاهِ غیرحوزهای آن به زبان و به چالش کشیدنِ مفهوم خودایستایی نحو است. در این کتاب مقدماتی، علاوه بر معرفی مفاهیم نظری و بنیادین دستورِ شناختی، با در نظر گرفتن مفهوم «ساخت» به عنوان واحد مورد مطالعه در این دستور، و با نگاهی همزمان به صورت و معنا، تحلیلی متفاوت از سه ساخت زبان فارسی عرضه شده است. مخاطبانِ اصلی این کتاب پژوهشگران و دانشجویان رشتههای علومِ شناختی و زبانشناسیاند، و البته یافتهها و تحلیلهای آن میتواند مورد توجه تمامیِ علاقهمندان به مباحث دستوریِ زبان فارسی واقع شود.
پیشگفتار
بخش اول: دریچهای به دستور شناختی
فصل اول: زبانشناسی شناختی زیرمجموعهای از علوم شناختی
فصل دوم: دستور شناختی، انگارهای نمادین
فصل سوم: ماهیت معنی در انگاره دستور شناختی
فصل چهارم: مفهومسازی
فصل پنجم: مقولههای دستوری
فصل ششم: ساختهای دستوری
بخش دوم: کاربست دستور شناختی در تحلیل ساختهای زبان فارسی
فصل هفتم: ساخت مجهول در زبان فارسی
فصل هشتم: ساخت غیرشخصی قالبی در زبان فارسی
فصل نهم: ساخت موصولی در زبان فارسی
کتابنامه
واژهنامه فارسی ـ انگلیسی
واژهنامه انگلیسی ـ فارسی
نمایه موضوعی
کتاب حاضر برای دانشجویان رشته زبانشناسی در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری بهعنوان منبع اصلی درس «زبانشناسی شناختی» به ارزش 2 واحد و برای دانشجویان رشته علوم شناختی ـ زبانشناسی در مقطع دکتری به عنوان منبع اصلی دروس «مبانی زبانشناسی شناختی» و «زبانشناسی شناختی پیشرفته: نظریهها و مدلها» هرکدام به ارزش 2 واحد تدوین شده است. بهعلاوه این کتاب میتواند مورد استفاده پژوهشگران علاقهمند به مباحث دستوریِ زبان فارسی و سایر زبانها قرار گیرد.