موضوع این کتاب بررسی تاریخی تصوف در یکی از مقاطع مهم تاریخ و فرهنگ ایران یعنی از آغاز عصر صفوی تا اواخر دوره قاجاریه است. از دلایل اهمیت این دوره آن است که تأثیرات سیاسی، فرهنگی و اجتماعی آن را میتوان همچنان در ایران معاصر مشاهده کرد. تشکیل حکومت صفوی به عنوان نخستین حکومت ملی ایران و رسمیت یافتن تشیع به عنوان عاملی اساسی در شکلگیری هویت ملی؛ در حقیقت، نقطه عطفی در تاریخ ایران به شمار میرود که تأثیرات چشمگیری بر ابعاد گوناگون حیات دینی و فرهنگی ایرانیان از جمله تصوف و عرفان اسلامی بر جای گذاشت. بنابراین در این کتاب تلاش شده است مباحثی از قبیل زمینههای ظهور صفویان، وضعیت تصوف و عرفان اسلامی در این دوره، نسبت عالمان بزرگ این عصر با تصوف و عرفان و همچنین طریقههای تصوف و مهمترین آنها طرح و معرفی شود.
مقدمه
بخش اول: تصوف و عرفان اسلامی در عصر صفوی
فصل اول: صفویان
فصل دوم: سیاست مذهبی حکومت صفوی
فصل سوم: وضعیت تصوف و عرفان در عهد صفوی
فصل چهارم: نسبت حکیمان و عالمان دینی با عرفان و تصوف در عصر صفوی
فصل پنجم: طریقههای تصوف در ایران عصر صفوی
بخش دوم: تصوف پس از عصر صفوی
فصل اول: نگاهی به وضع کلی تصوف پس از عصر صفوی تا اوایل پهلوی
فصل دوم: طریقههای اصلی تصوف
فصل سوم: دیگر طریقهها
فصل چهارم: حلقۀ عرفانی نجف
فهرست منابع
کتاب حاضر برای دانشجویان رشته الهیات (ادیان و عرفان) در مقطع کارشناسی به عنوان منبع اصلی درس «تاریخ تصوف 2» به ارزش 2 واحد تدوین شده است. امید است علاوه بر جامعه دانشگاهی، سایر علاقهمندان نیز از آن بهرهمند شوند.