در این کتاب، سیر تحول اندیشه فلسفی درباره تاریخ طی 250 سال گذشته ترسیم شده است. ساختار کتاب به این گونه است که گزیده‌هایی از متون کلیدیْ ارائه و سپس بحث‌های تبیینی و انتقادی جدید مطرح می‌شود. هدف این بوده است که با این روش، آثار اندیشمندانی چون هیوم، هردر، هگل، دیلتای، نیچه، هایدگر، و فوکو برای دانشجویانی که شناخت قبلی نسبت به فلسفه غرب ندارند قابل فهم گردد. در مقدمه و فصل‌های نُه‌گانۀ کتاب مکاتب فکری متقابل بررسی می‌شوند. طی این بررسی‌ها، سرچشمه‌های جریانهای معاصر در این رشته معلوم می‌شود و ارتباط تأملات کلی‌ترِ فلسفی با مطالعه خود تاریخ روشن می‌گردد. در این میان، به بحث پیوند میان فلسفه تاریخ و نظریه فرهنگی و ادبی که در دهه‌های اخیر توسعه یافته نیز اشاره می‌شود.
مقدمه
دانش تاریخ: رکن رکین نگرش‌های توسعه
مقدمۀ ویراستار فارسی
پیشگفتار ویراستاران کتاب
فصل اول: فلسفیدن دربارۀ علم تاریخ
فصل دوم: روشنگری
فصل سوم: تاریخگرایی کلاسیک
فصل چهارم: قطعیت‌گرایی
فصل پنجم: فراتاریخ
فصل ششم: تاریخگرایی سکولار و هرمنوتیک
فصل هفتم: پدیدارشناسی و هرمنوتیک
فصل هشتم: نقد فرهنگ
فصل نهم: روایتگرایی
فصل دهم: پساتاریخ
منابع و مآخذ
نمایه اعلام
نمایه موضوعی
این کتاب به‌عنوان اثری مبنایی برای دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد رشته تاریخ برای دروس «فلسفه تاریخ» و «فلسفه علم تاریخ» قابل استفاده است. همچنین دانشجویان مقطع کارشناسی رشته فلسفه نیز می‌توانند برای درس «فلسفه تاریخ» از آن استفاده کنند. امید است که علاوه بر جامعه دانشگاهی سایر علاقهمندان نیز از آن بهرهمند شوند.