زبان قرآن پاسخگوی بخشی مهم از چالشهای تفسیری و قرآنشناختی عصر حاضر است. برخی مسائل آن عبارتاند از: تبیین آیات قرآن از ابعاد تأویلی، نمادین، تمثیلی، احساسی، فطری، هدایتگری، گزارشگری، واقعنمایی، توصیفی و هنجاری، تمایزات و تشابهات انواع گزارههای الهیاتی و غیر الهیاتی، و رابطه قرآن با فرهنگ زمان نزول. نوشتار پیش رو، پس از طرح مباحث مقدماتی، چهار مولفه (معناداری، واقعنمایی، تألیفی بودن و شبکهای بودن) برای زبان قرآن عرضه کرده، و ذیل هریک، به نظریات رقیب و شبهات معاصر پاسخ داده است.
مقدمه
درس اول: کلیات و چیستی معنا (1)
درس دوم: چیستی معنا (2)
درس سوم: چیستی معنا (3) و معناداری زبان قرآن
درس چهارم: معرفتبخشی زبان قرآن (1)
درس پنجم: معرفتبخشی زبان قرآن (2)
درس ششم: معرفتبخشی زبان قرآن (3) و زبان ابراز احساسات
درس هفتم: قرآن و زبان اسطوره؛ و قرآن و زبان نمادین (1)
درس هشتم: قرآن و زبان نمادین (2)
درس نهم: قرآن و زبان نمادین (3)؛ و زبان ظاهرگرا
درس دهم: زبان سلبی، اشتراک معنوی و تمثیل در قرآن
درس یازدهم: زبان مجاز و فطرت در قرآن
درس دوازدهم: زبان هدایت، زبان قوم و زبان عرفی در قرآن
درس سیزدهم: زبان تألیفی ـ شبکهای قرآن (1)
درس چهاردهم: زبان تألیفی ـ شبکهای قرآن (2)
درس پانزدهم: زبان تألیفی ـ شبکهای قرآن (3)
منابع
نمایهها
کتاب پیش رو، برای دانشجویان رشتههای «معارف قرآن» و «منطق فهم دین» در مقطع کارشناسی ارشد، و طلاب سطح سه رشته «تفسیر و علوم قرآن»، بهعنوان متن درسی درس «زبان قرآن» و برای دانشجویان رشتههای «علوم قرآن و حدیث» و «تفسیر تطبیقی» در مقطع دکتری بهعنوان یکی از منابع درس «زبان قرآن» تألیف شده است. امید است افزون بر جامعه دانشگاهی و حوزوی، دیگر علاقهمندان نیز از آن بهرهمند شوند.