ایده یادگیری مادامالعمر در سالهای اخیر به طور جدی مورد توجه قرار گرفته و به عقیده صاحبنظران، انقلابی کپرنیکی در عرصه تعلیم و تربیت، به وجود آورده است. نظامهای آموزشی به ویژه آموزش عالی برای تحقق این ایده از یک سو، باید به پرورش یادگیرندگانی بپردازند که بخواهند و بتوانند به یادگیری در بقیه دوران زندگی ادامه دهند و از سوی دیگر، به گسترش فرصتهای یادگیری بپردازند. در این کتاب، نتایج پژوهشهای مربوط به وظیفه اول، یعنی پرورش یادگیرنده مادامالعمر ارائه شده است. به عبارت دیگر این کتاب به بررسی به این موضوع پرداخته است که در انتخاب اهداف، محتوا و سازماندهی آن، روش تدریس و شیوه ارزشیابی آموختههای دانشجویان، چه ملاحظاتی باید در نظر گرفته شود. همچنین چه خدمات علمی-پژوهشی باید در اختیار آنان قرار گیرد. با توجه به محدودیت منابع فارسی در زمینه یادگیری مادامالعمر، این کتاب اطلاعات مفید و سازندهای را در اختیار محققان و دستاندرکاران تعلیم و تربیت قرار میدهد.
پیشگفتار
بخش اول: مفهوم یادگیری مادامالعمر و ضرورت آن
بخش دوم: دانشگاه در قلمرو یادگیری مادامالعمر
بخش سوم: جامعه ما و یادگیری مادامالعمر
فهرست منابع
واژهنامه
فهرست نامها
فهرست کمیسیونها، کمیتهها و گزارشها
کتاب حاضر میتواند علاوه بر رفع نیاز کارگاههای آموزشی، روشها و فنون تدریس دانشگاهها و مراکز آموزش عالی، در درسهای «آموزش بزرگسالان» و «برنامههای درسی» در رشته های علوم تربیتی و کتابداری نیز مورد استفاده قرار گیرد.